5 Aug. Dartmouth

Gordijnen open en weer een nieuwe mooie dag. Na het ontbijt informatie halen en tegelijk betalen voor twee nachten bij de receptie. Oei wat duur !  85 pond de duurste tot nu toe. Maar dat is nu eenmaal zo in Zuid Engeland. We lopen langs de oever door een bos maar berg op berg af en dit gaan we nu toch wel merken daar onze knieën behoorlijk protesteren. Ouderdom, slijtage ?? We waren van plan nog wat foto’s te maken, doch bij de eerste poging bleek onze batterij weer eens leeg te zijn. De oplossing zou zijn een batterij er bij kopen, helaas nergens een winkel te bekennen die deze verkochten. 90 % van alles wat zich presenteerde waren eethuisjes, pubs, hotels en souvenirwinkeltjes .Overal om je heen etende mensen. Uiteindelijk ook wij. Toch hebben we nog lekker gewandeld  ,boodschappen gedaan en met de ferry terug richting haven. Er kwam al bewolking opzetten ,lekker gedoucht en gegeten en we zouden de dinghy aan boord hijsen zodat hij op het dak komt te liggen en we hem niet hoeven te slepen. Dit doen we omdat we morgen een lange tocht voor de boeg hebben en we niet geremd willen worden, en natuurlijk ook voor de veiligheid. Terwijl we bezig zijn met de dinghy begint het zachtjes te regen, niet kinderachtig zijn, maar binnen 5 minuten plensde het. We werden kletsnat dus maar weer gedoucht. Plots gaat de telefoon, Tineke kijkt en zegt tegen mij  ;” Er zal toch niets aan de hand zijn”. Omdat ze zag dat Ineke Ros aan de lijn was. Even later kreeg ze Lia van der Fluit aan de lijn. Opeens was de kajuit gevuld met geluiden als wat leuk ,wanneer,  wat een verrassing  te gek en wie nog meer. Wat bleek Lia en Jan van de Fluit en Ineke en Hans Ros waren naar Engeland gekomen en wilde ons verrassen in Dartmouth, doch ze haalde het die dag net niet nu spraken we af in Weymouth want daar zouden wij toch heen gaan.